Od 7 do 9 listopada br. odbyło się jubileuszowe 25. Sympozjum Koła Naukowego Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Sympozjalne obrady poświęcone były problematyce wiary i życia duchowego i toczyły się pod hasłem: "Meandry wiary. Życie duchowe w epoce postsekularnej". W sympozjum wzięli udział profesorowie i studenci płockiego Seminarium, kapłani i siostry zakonne, ok. 50 kleryków z niemal wszystkich polskich seminariów, a także wielu mieszkańców Płocka. Obok wystąpień naukowców podczas sympozjum wystąpili też znani artyści. W Centrum Kinowym "Mazowsze" zaśpiewał Stanisław Soyka, zaś w seminaryjnej Sali Biskupów poezję religijną czytała Maja Komorowska. W tym numerze publikujemy obszerną relację z poszczególnych spotkań sympozjalnych.
7 listopada uczestnicy XXV Sympozjum zorganizowanego przez Koło Naukowe WSD w Płocku zgromadzili się na rozpoczynającej je Mszy św., której przewodniczył metropolita przemyski abp Józef Michalik, wiceprzewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. W swojej homilii Ksiądz Arcybiskup wielokrotnie nawiązywał do problematyki wiary, która obok pojęcia kultury stanowiła myśl przewodnią spotkań pierwszego dnia sympozjum.
Odwołując się do nauki zawartej w Ewangelii o nawróceniu grzeszników i obłudnej postawie faryzeuszy, Kaznodzieja wskazał na zupełnie nową hierarchię wartości, którą przynosi Chrystus. Jezus uczy bowiem, że warto zostawić nawet dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, aby pójść za tą zbłąkaną. Niestety, postawa "zgorszenia", którą tak chętnie przyjmowali faryzeusze, nie jest obca chrześcijanom i jak stwierdził abp J. Michalik, winniśmy o tym pamiętać.
Tymczasem to właśnie grzesznik ma w oczach Boga największą wartość, bo dla niego Chrystus przyjął na siebie krzyż. Dlatego, jak mówił Kaznodzieja, człowiek wiary powinien zdać się na Jezusa.
W kontekście dynamizmu wiary, Ksiądz Arcybiskup przypomniał za św. Pawłem, o trzech wytycznych jej rozwoju. Pierwszym czynnikiem dynamizującym wiarę jest trwanie w nauce Apostołów i wierności Pismu Świętemu, drugim zaś trwanie we wspólnocie Kościoła, dążącej do pełnego zjednoczenia za przykładem Ojca, Syna i Ducha Świętego. Eucharystia i modlitwa to trzecia wytyczna rozwoju wiary chrześcijanina. "Jego zaś postawa i życie jest jedyną wykładnią wiary dla ateisty" - stwierdził abp Jóżef Michalik.
Kard. Konrad Krajewski przewodniczył Eucharystii w Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej
Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej wypełniło się wiernymi z całej archidiecezji łódzkiej. Na Archidiecezjalną Pielgrzymkę Kół Żywego Różańca przybyło tak wielu pielgrzymów, że nie wszyscy zmieścili się w świątyni. Tegoroczne spotkanie miało szczególny charakter – odbywało się w 200. rocznicę powstania Żywego Różańca, założonego w 1826 roku przez bł. Paulinę Jaricot.
W pielgrzymce uczestniczyli przedstawiciele parafialnych Róż Różańcowych, Męskich Bractw Różańcowych, Podwórkowych Kółek Różańcowych oraz wspólnot Różańca Rodziców za Dzieci. Wspólna modlitwa w Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej była okazją do dziękczynienia za dwa wieki obecności Żywego Różańca w Kościele oraz refleksji nad znaczeniem tej modlitwy we współczesnym świecie.
Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
Napięcie, kłótnie, niewypowiedziane słowa i stare urazy potrafią odebrać rodzinie poczucie bezpieczeństwa. W Kanie Galilejskiej Maryja zauważyła problem, zanim inni zdążyli o nim powiedzieć. Dziś możesz przynieść Jej także swój dom.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
