Nie wiadomo, kiedy Pan domu przyjdzie. Nie wiadomo, kiedy Pan powróci. Nie znamy dnia ani godziny. Dobrze to czy źle? A co by było, gdybyśmy znali dzień i godzinę? Czy rzeczywiście bylibyśmy spokojniejsi? Nie wiem. Może na jednych ta świadomość działałby mobilizująco. Na wielu jednak przeciwnie - paraliżująco. Wszystko zależy od tego, na kogo byśmy czekali, na surowego sędziego czy wybaczającego wszystko przyjaciela. A On nie jest ani jednym ani drugim, a może - właściwiej - jednym i drugim po trochu. On jest Panem, który dom swój urządza sprawiedliwie.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Zaufanie Maryi nie wynika z tego, że wszystko rozumie. Wynika z tego, że wie, komu ufa. To różnica, która zmienia wszystko. Nie musisz mieć pewności co do drogi. Wystarczy, że zaczynasz ufać Temu, który ją zna.
Czwarty dzień naszego pielgrzymowania pozwala nam zmienić nieco krajobraz naszej wędrówki. Dziś z pięknych, nizinnych terenów wyruszamy ku malowniczym wzgórzom Pogórza Przemyskiego. Nasz szlak prowadzi nas do miejsca, które od wieków nazywane jest „Jasną Górą Podkarpacia” – do Kalwarii Pacławskiej. To tutaj, na szczycie góry, w ciszy lasów i w rytmie dróżek kalwaryjskich, Maryja czeka na swoje dzieci w tajemnicy Matki Bożej Słuchającej.
Kalwaria Pacławska to miejsce szczególne, powierzone opiece synów św. Franciszka – Ojców Franciszkanów Konwentualnych. Centralnym punktem tego sanktuarium jest ołtarz łaskami słynącym obrazem Matki Bożej, który przybył tu z Kamieńca Podolskiego. Maryja na tym wizerunku ma odsłonięte ucho – to symbol Jej nieustannej gotowości, by słuchać naszych próśb, szeptów serca i cichych łez. Tutaj, na wzgórzu, Maryja nie tylko pociesza, ale przede wszystkim uczy nas trwania pod Krzyżem Jej Syna, co nadaje temu miejscu głęboki wymiar pasyjny. Historia tego miejsca wpisuje się od kilku wieków w niezwykły trud pielgrzymi, przybywających tu pątników.
Uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem ks. Michała Woźniaka, wikariusza Parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Rozprzy, upamiętniono uchwalenie Konstytucji 3 Maja i bohatera narodowego Tadeusza Kościuszkę.
Mieszkańcy wsi Łochyńsko, należącej do rozprzańskiej parafii, zebrali się w niedzielne popołudnie, 3 maja, aby po raz trzeci uczestniczyć w uroczystej Mszy św. przy kopcu, usypanym ponad sto lat wcześniej z inicjatywy ks. Christopha, ówczesnego proboszcza parafii w Mierzynie. Kopiec został usypany w 1923 r. przez lokalną społeczność, która upamiętniła tym samym 100. rocznicę powstania Kopca Kościuszki w Krakowie. Po zakończonej Eucharystii ks. Woźniak poświęcił pola i domy. Przy znajdujących się we wsi kapliczkach wszyscy zgromadzeni modlili się, śpiewając majowe pieśni religijne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
