Ksiądz Proboszcz mówił o odważnej, jak na ówczesne czasy, decyzji administratora apostolskiego diecezji pińskiej z siedzibą w Drohiczynie bp. Władysława Jędruszuka, który dekretem datowanym na 11 lutego 1976 r. z części jedynej bielskiej parafii katolickiej pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja utworzył nową jednostkę administracyjną. Jej pierwszym proboszczem mianował ks. Wojciecha Wasaka. Nie miał on wówczas placu pod plebanię i musiał zamieszkać u parafian. Musiał także podjąć wiele wysiłku, aby zorganizować życie parafii. Później powstały budynki parafialne i Zakonu Sióstr Karmelitanek, kościół był sukcesywnie odnawiany, powstał cmentarz parafialny oraz kaplice w Hryniewiczach Małych i Pawłach. Przez cały czas podejmowano także próby odzyskania dawnego budynku klasztornego. Przypomniał posługę 24 wikariuszy, sióstr karmelitanek, wielu parafian tworzących różne grupy oraz dobrodziejów.
Głównym punktem uroczystości była Eucharystia celebrowana przez biskupa drohiczyńskiego Antoniego Dydycza. W homilii, mówiąc o historii tutejszej świątyni, klasztoru i parafii, zaapelował on, abyśmy nie zapominali o swoich rodowodach. Człowiek bowiem, gdy zapomina, kim jest, zaczyna się gubić i działa przeciwko sobie samemu.
Ksiądz Biskup przypomniał, że w 1633 r. o. Elizeusz Niewiński, karmelita trzewiczkowy z Wilna, zakupił, za pieniądze uzyskane ze spadku po rodzicach dom i ogród, w którym urządził pierwszą siedzibę zakonną. Placówka rozwijała się tak prężnie, że przeniesiono z Wilna do Bielska nowicjat karmelitański, a król Jan Kazimierz nadał jej przywileje i zatwierdził fundację. Okres prosperity zakonu trwał także w XVIII wieku, aż do 1779 r., kiedy strawił go ogromny pożar. Dokonano jednak jego odbudowy. Było to możliwe dzięki wsparciu wielu dobroczyńców, wśród których wyróżniała się księżna Izabela Branicka z domu Poniatowska.
Klasztor jednak nie oparł się prześladowaniom w czasach zaborów. Zakonnicy byli wypędzani, wracali na nowo. Prusacy zamknęli klasztor, urządzając w nim więzienie, natomiast Rosjanie, oprócz wiezienia, zamienili też i przebudowali kościół na cerkiew prawosławną. Podczas I wojny światowej w kościele był magazyn zbożowy. Po odzyskaniu niepodległości świątynia została odbudowana i służyła jako kościół szkolny. Pracował w nim sługa Boży ks. Ludwik Olszewski, zamordowany przez Niemców w Lesie Pilickim 15 lipca 1943 r.
Ksiądz Biskup przypomniał też rolę Sióstr Sercanek, które w okresie międzywojennym w Bielsku założyły szkołę wielozawodową. Znalazło się w niej wiele dzieci, szczególnie sierot polskich z terenów Związku Radzieckiego.
W czasie II wojny światowej klasztor znowu stał się więzieniem. Był nim nie tylko w czasie wojny, ale również w okresie komunistycznym, kiedy Służba Bezpieczeństwa uczyniła w nim katownię.
Kościół od lat 60. ubiegłego wieku jest świątynią filialną. Zostały przywrócone mu barokowe wieże, zaś w budynkach poklasztornych mieściła się szkoła muzyczna. W ubiegłym roku został odnowiony i rozpoczęto w nim, zorganizowane przez Caritas, zajęcia dla dzieci niepełnosprawnych.
Świątynia parafialna została upiększona i przebudowana również w czasie, gdy proboszczem został ks. kan. Tadeusz Kryński. M.in. nadał on nowy kształt ołtarzowi i prezbiterium.
Ponadto na uroczystość złożyły się artystyczny wstęp i multimedialna prezentacja parafii. Z racji na obchodzony Światowy Dzień Chorego modlono się w intencji służby zdrowia i chorych, został też udzielony sakrament namaszczenia chorych.
Parafianie w sposób szczególny podziękowali tym, którzy duszpaterzowali w tej parafii przez 35 lat. Uczyniono to względem ks. prał. Wojciecha Wasaka, ks. kan. Tadeusza Kryńskiego oraz zaproszonych byłych wikariuszy, m.in. ks. prał. dr. hab. Tadeusza Syczewskiego - rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. Podziękowano też siostrom karmelitankom, przybyłym wraz z siostrą prowincjalną. Szczególną modlitwą objęto też zmarłych bp. Władysława Jędruszuka oraz pracujących w parafii księży Antoniego Zajączkowskiego i Ryszarda Starczewskiego - przed ołtarzem zapłonął znicz ich pamięci.
W uroczystości wzięły udział władze powiatowe, miejskie i gminne, komendanci, dyrektorzy i prezesi instytucji działających w mieście, księża na czele z dziekanem bielskim ks. prał. dr. Ludwikiem Olszewskim, ks. kan. Marianem Wyszkowskim i ks. Kazimierzem Zaleskim, proboszczami bielskich parafii, oraz liczne grono wiernych.