Przy pomocy łaski Bożej dane nam jest przeżywać kolejny Wielki Czwartek - pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, ustanowienia Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. Atmosfera sprzyja refleksji, abyśmy my - ludzie świeccy docenili ten ogromny dar miłości Boga do człowieka.

Wiele krajów chrześcijańskich odczuwa dziś dotkliwie brak kapłanów. Pielgrzymując niedawno po terenach Rosji, Białorusi i Litwy, z rozrzewnieniem obserwowałem pragnienia odradzającego się tam Kościoła i radość z nielicznych jeszcze księży, którzy w trudnych warunkach materialnych, ale z zapałem i entuzjazmem podejmują dzieło ewangelizacji. My - Polacy przyzwyczailiśmy się do obecności kapłanów. Dobrze się stało, że dożyliśmy czasów, gdy katolickiego księdza możemy spotkać nie tylko w świątyniach, ale również w szkołach, szpitalach, wojsku, a nawet w rozgłośni radiowej i studio telewizyjnym. Trudno nawet wyobrazić sobie sytuację, gdyby Was wśród nas mogło zabraknąć. Niestety, tempo życia, rzeczywisty i pozorny postęp cywilizacyjny, relatywizm moralny i kryzys wszelkich autorytetów sprawiają, że znacznie trudniej obecnie księżom realizować życiowe powołanie. Młodzież często krytykuje, mass media prześcigają się w ośmieszaniu, zmęczonych i sfrustrowanych parafian coraz rzadziej stać na uśmiech lub inny wyraz wdzięczności.

W dniu Waszego Święta bardziej niż kiedykolwiek myślimy o wielu prawych, zacnych i dobrych kapłanach. Wspomagamy modlitwą i każdą inną formą ludzkiej życzliwości. Przywołajmy najszczęśliwszy dzień Waszych Prymicji. Obdarowani Świętą Księgą Ewangelii wypowiedzieliście wówczas pamiętne słowa: "To, co czytasz - obejmij wiarą! W co wierzysz - głoś!, a co głosisz - wypełniaj w życiu". Życzymy Wam tego z całego serca. Niechaj radość Zmartwychwstałego Chrystusa dodaje sił i nadziei.