Od posypania głów popiołem rozpoczyna się czas Wielkiego Postu. W Kościele pierwszych wieków w taki sposób biskup naznaczał tych, którzy czynili publiczną pokutę i aż do Wielkiego Czwartku byli wyłączeni ze wspólnoty. Z czasem obrzęd ten stał się znakiem postu i pokuty, odprawianych prywatnie przez wszystkich wiernych, w łączności z całą wspólnotą Kościoła. Przyjmując popiół na głowę, przypominając sobie o własnej przemijalności i słabości, powracajmy do Boga, który jest wieczny i jest mocą dla swego ludu.
Popiół, tradycyjnie przygotowywany z gałązek poświęconych w Niedzielę Palmową, niech przypomina nam, że przez nawrócenie i pokutę włączamy się w misterium Męki i Zmartwychwstania Chrystusa oraz że odpuszczenie naszych grzechów zostało wysłużone przez ofiarę złożoną na ołtarzu Krzyża.