Reklama

Niedziela Kielecka

Dzieci jednego Ojca

Dobre kontakty, otwartość na spotkania i dialog, przekonanie, że więcej nas łączy niż dzieli – tak funkcjonują osoby zaangażowane w dialog ekumeniczny – duchowni różnych denominacji, ale i osoby świeckie.

Niedziela kielecka 6/2026, str. VI

[ TEMATY ]

diecezja kielecka

T.D.

Przy jednym ołtarzu

Przy jednym ołtarzu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ekumeniczne doświadczenia w diecezji kieleckiej nie są szczególnie bogate – niewiele w jej obrębie jest wspólnot Kościołów chrześcijańskich, ale takie doświadczenia są, mają swoją historię i zasłużone postaci, jak choćby śp. bp Mieczysław Jaworski czy śp. Przemysław Kasprzyk – i wszystko to dobrze służy budowaniu jedności. Nie tylko w ramach Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, choć oczywiście wtedy tych kontaktów jest najwięcej.

– Komunikujemy się w różnych okresach, poznajemy nasze tradycje i liturgie, dzielimy spostrzeżeniami, żartujemy i chyba możemy na siebie liczyć – mówi ks. dr Paweł Samiczak, delegat biskupa kieleckiego ds. ekumenizmu. – Myślę, że jesteśmy na siebie po prostu otwarci. Braterskie kontakty staramy się potwierdzać w codzienności – uważa ks. Paweł Walczyński, proboszcz parafii polsko-katolickiej w Okole k. Ostrowca Świętokrzyskiego. Właśnie tam, przy pełnym kościele, nabożeństwem ekumenicznym, zakończył się Tydzień Ekumeniczny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Wspólna modlitwa w polskokatolickim kościele św. Franciszka z Asyżu, z obrazem Matki Bożej Siewnej w ołtarzu głównym, to ciekawe przeżycie, na które składają się: podobny wystrój świątyni, śpiew zebranych (tych samych, znanych pieśni), serdeczność wiernych polskokatolickich (np. owacyjnie witających spóźnionego na nabożeństwo, rzymskokatolickiego proboszcza z Bałtowa). – Gdy Kościół polskokatolicki powstawał w Stanach Zjednoczonych, widoczne były różnice, np. sprawowanie liturgii w języku polskim, przodem do wiernych. Dzisiaj? Spowiedź w konfesjonale tylko dzieci, poza tym – ogólna, wybór władz kościelnych przez synod, uznawanie tylko świętych starochrześcijańskich – wyjaśnia ks. Walczyński. No i brak celibatu, akceptacji niektórych dogmatów maryjnych oraz jurysdykcji papieża. Najwyższą władzą zwierzchnią jest synod ogólnopolski

Parafia w Okole została założona w 1929 r. na tle sporu z biskupem rzymskokatolickim o przydział księdza dla pobudowanego przez parafian kościoła. Wobec braku ugody, część parafian wstąpiła do Kościoła polskokatolickiego. Parafia posiada plebanię i cmentarz. W 1976 r. bp Tadeusz Majewski – hierarcha polskokatolicki, poświęcił aktualnie użytkowany kościół, powstały na bazie rozbudowanej wcześniej kaplicy. Parafia liczy ok. 600 wiernych, zatrudnionych głównie w Bałtowie. Chrzty równoważą pogrzeby. Ks. Walczyński jest ponadto proboszczem w Hucisku (ok. 120 wiernych) i Ostrowcu (ok. 100).

Gospodarz parafii przewodniczył nabożeństwu ekumenicznemu. Przy ołtarzu stanęli także: ks. Paweł Samiczak, delegat biskupa kieleckiego ds. ekumenizmu, ks. Paweł Surowiec, delegat biskupa sandomierskiego ds. ekumenizmu, pastor Damian Szczepańczyk z parafii Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Kielcach, ks. Paweł Anioł, dyrektor hospicjum stacjonarnego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Modlitwa i spotkanie miały więc wymiar ekumeniczny i międzydiecezjalny.

– Podobieństw między nami jest o wiele więcej niż różnic. Trzeba nam nieustannie prosić o mądrość, która ma na nas spływać z wysoka – zaznaczył ks. Surowiec. Zachęcał do „nieustannego proszenia Najwyższego o mądrość, w drodze do jedności, o modlitwę o jedność”, ale i o pokój potrzebny na świecie i nam osobiście. Na ciekawy aspekt ekumenizmu, dziękując za współpracę parafii w Okole, zwrócił uwagę ks. Anioł. – W hospicjum nie ma wyznania, ono jest dla wszystkich. Tam realizuje się prawdziwe człowieczeństwo – mówił.

Spotkanie w Okole pokazuje, że ekumenizm w praktyce jest możliwy.

2026-02-03 11:35

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rembieszyce - dziedzictwo i teraźniejszość

[ TEMATY ]

diecezja kielecka

Rembieszyce

Agnieszka Dziarmaga

Kościół w Rembieszycach

Kościół w Rembieszycach

Ciekawe wyposażenie wnętrza kościoła z kolekcją obrazów Michała Stachowicza, ciekawa historia parafii i ciekawa współczesność, w tym ciekawe wspólnoty – taka jest parafia św. Ap. Piotra i Pawła w Rembieszycach, w dekanacie małogoskim, do której zawiódł mnie kult św. Rity. Nie jedyny, jak się okazało.

W niewielkiej, liczącej ok. 1650 osób parafii jest dziewięć Róż Żywego Różańca, w tym jedna Róża męska, do której należy m.in. ks. Zbigniew Bień, proboszcz w Rembieszycach od 11 lat. Pobożność różańcowa łączy się z kultem słynącego łaskami wizerunku z przełomu XV/XVI wieku – Matki Bożej Rembieszyckiej, Uzdrowienia Chorych. Obraz znajduje się w ołtarzu głównym. Matka Boża trzyma w dłoni zamiast jabłka - znaku władzy królewskiej - gruszkę. W tej symbolice - słodyczy owocu - można doszukiwać się metafory uczucia łączącego Matkę i Dzieciątko. Na zasuwie wizerunku zostali przedstawieni patroni parafii - Apostołowie Piotr i Paweł.
CZYTAJ DALEJ

Bł. siostra Sancja Szymkowiak

[ TEMATY ]

święci

pl.wikipedia.org

Bł. siostra Sancja Szymkowiak

Bł. siostra Sancja Szymkowiak

Bł. siostra Sancja Szymkowiak urodziła się 10 lipca 1910 r. w Możdżanowie k. Ostrowa Wielkopolskiego. Była najmłodszym dzieckiem Augustyna i Marianny z Dachalskich. Na chrzcie otrzymała imiona: Janina Ludwika. W 1919 r. Janina, po trzech latach nauki w szkole elementarnej, zaczęła uczęszczać do gimnazjum, a następnie do liceum humanistycznego w Ostrowie Wielkopolskim.

W 1922 r. przyjęła Pierwszą Komunię św., a rok później sakrament bierzmowania. Bardzo głęboko przeżyła święcenia kapłańskie swojego brata Eryka w 1927 r. Wtedy to miała wyznać od dawna pielęgnowane w swoim sercu pragnienie wstąpienia do zakonu. Rok później zdała egzamin dojrzałości. W 1929 r. rozpoczęła studia z zakresu filologii romańskiej na Uniwersytecie Poznańskim. W tym czasie dojrzewała w niej myśl, że Bóg powołuje ją do życia zakonnego. Widziało to także jej otoczenie, chociaż niektórzy, szczególnie rodzice, nie chcieli się z tą myślą pogodzić.
CZYTAJ DALEJ

Stuletni klejnot historii i wiary

2026-08-18 22:13

Grzegorz Lenartowicz

Uroczystości w Niewodnej

Uroczystości w Niewodnej

Wśród malowniczych wzniesień Pogórza Strzyżowskiego, znajduje się jedna z najstarszych parafii regionu, parafia pw. Świętej Anny w Niewodnej. Obecny kościół wybudowano w 1924 roku staraniem proboszcza ks. Jana Baraniewskiego przy wydatnej pomocy parafian, emigrantów z USA, a także kolatorów kościoła, rodziny Mycielskich z Wiśniowej. Uroczyście konsekrował go 27 czerwca 1926 roku biskup przemyski Karol Józef Fiszer.

W setną rocznicę konsekracji kościoła w Niewodnej w niedzielę 26 lipca 2026 roku odbyła się uroczystość odpustowa ku czci Świętej Anny połączona z obchodami rocznicy konsekracji kościoła. Miała ona wyjątkowo podniosły charakter. Uroczystej liturgii przewodniczył bp Jan Wątroba, który wygłosił homilię nawiązującą do historii parafii i kościoła. Kaznodzieja mówił również o potrzebie szacunku dla ludzi starszych, o wzorze miłości promieniującej od Rodziców Najświętszej Maryi Panny – świętych Anny i Joachima. Licznie przybyli wierni z bliższych okolic, a nawet z dalekich stron, przybyli także przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, świetności dodawał oddział ochotniczej straży pożarnej. Liturgię ubogacił muzycznie parafialny chór „Harfa”, a także specjalnie zaproszony na tę okazję góralski zespół dziecięco-młodzieżowy „Zagórzańska Siła” z powiatu limanowskiego liczący 50 osób śpiewających i grających na skrzypcach. Zespół wystąpił także z samodzielnym koncertem, dodając blasku i nastroju radości uroczystości w Niewodnej. Podniosła procesja wokół kościoła zakończyła obchody ku czci Świętej Anny i setnej rocznicy konsekracji kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję