Agnieszka urodziła się pod palącym słońcem Toskanii w miejscowości Gracciano Vecchio, w arystokratycznej rodzinie. Od najmłodszych lat cechowała się niebywałą pobożnością i pewnością w rozeznaniu życiowej drogi. Jako kilkuletnia dziewczynka pragnęła wstąpić do klasztoru, czemu rodzice byli przeciwni. Zmienili zdanie po pewnym mistycznym wydarzeniu. Sprawiło ono, że 9-letnia dziewczynka została oddana pod opiekę mniszek. W wieku 14 lat złożyła śluby zakonne.

Mimo młodego wieku imponowała siostrom duchową dojrzałością i mądrością. Z tej racji w wieku zaledwie 15 lat, za zgodą papieża Mikołaja IV, założyła wspólnotę zakonną w Proceno i została jej przełożoną. Zajmowała się finansami i kierownictwem duchowym sióstr. Bóg obdarzył ją także darem wizji, proroctw i ekstaz. Szybko po okolicy rozeszła się sława młodej, roztropnej ksieni, a do założonego przez nią klasztoru garnęło się coraz więcej kandydatek. W 1306 r. mieszkańcy Montepulciano zaprosili Agnieszkę do siebie, by w ich miasteczku założyła klasztor. Nowa wspólnota prężnie się rozwijała. Agnieszka stała się wzorem dla kolejnych pokoleń zakonnic. To na niej wzorowała się św. Katarzyna ze Sieny, która nazwała ją „Chlubną Matką”.

Św. Agnieszka z Montepulciano, dziewica i zakonnica ur. 28 stycznia 1268 r. zm. 20 kwietnia 1317 r.