Wszystkich zgromadzonych 1 października w świątyni witał kustosz sanktuarium, ks. dziekan Witold Batycki. – Bardzo ważny czas w naszej parafii, taki, który przeżywamy raz na dziesięć lat. Pan Bóg daje nam tę wielką łaskę do wykorzystania, jaką są Misje Święte. Bardzo serdecznie witam w naszej wspólnocie Księży Sercanów, którzy będą siać w naszym życiu i w naszej parafii Słowo Boże. A czy przyjmiemy je, otworzymy się na to słowo i na ile to już zależy od nas samych. Mam nadzieję, że przez te siedem dni uda nam się znaleźć choć trochę czasu dla Pana Boga, który nigdy nie jest czasem straconym czy zmarnowanym. Pięknie się też składa, że początek i koniec naszych Misji jest jakby spięty klamrą przez Matkę Bożą Różańcową, którą dziś czcimy w naszych uroczystościach odpustowych. Misje Święte kończymy w sobotę i wtedy właśnie wypada wspomnienie Matki Bożej Różańcowej. Niech Maryja od początku do końca prowadzi nas, zachęca do gorliwej modlitwy, rozpala w naszych sercach ten płomień miłości do Pana Boga – powiedział.

Otwarci na Bożą łaskę

Misje św. prowadzili ks. Michał Olszewski i ks. Franciszek Wielgut ze Zgromadzenia Księży Sercanów. Ks. Michał Olszewski w rozmowie wyjaśniał, dlaczego misje są wyjątkowym czasem dla parafii: – Misje Święte są w parafii rzadko, bo tylko raz na dziesięć lat, ale tak jak Kościół wierzy, że przy wszelkich jubileuszach, a przeżywamy te Misje już w kontekście jubileuszu 2025 r., Pan Bóg ma dla parafii wyjątkowe łaski. Chcemy przeżywać ten czas w kontekście odnowienia relacji z Nim i jest to czas bardzo wyjątkowy. Oczywiście to nie jest tak, że na co dzień Pan Bóg szczędzi nam łaski i przy corocznych rekolekcjach te łaski są mniejsze. Wierzymy, że Misje Święte są wyjątkowe, że te łaski są właśnie na ten czas, w takim momencie, kiedy chcemy mieć czas dla siebie samych, dla drugiego człowieka i przede wszystkim dla Pana Boga. Chcemy się na tę Bożą łaskę otwierać i przyjąć to co On nam daje, to, co nowego przygotował nam w naszym życiu – wyjaśniał.

Czas kryzysu

Ks. Michał Olszewski wyjaśniał, dlaczego warto skorzystać z tego wyjątkowego czasu łaski. – Chodzi przecież o spotkanie z Panem Bogiem. W dzisiejszych czasach, kiedy instytucja Kościoła przeżywa potężny kryzys, kiedy próbujemy w tej instytucji wyzwolić się też z klerykalizmu, który nas toczy, kiedy próbujemy zobaczyć i zrozumieć, że jesteśmy Kościołem w drodze, szpitalem polowym, gdy próbujemy odkryć papieża, któremu ciężko się z tym przebić od wielu lat, dlatego warto skorzystać z czasu łaski podczas Misji Świętych. Chcemy zobaczyć, że w tym wszystkim, w tym całym kryzysie, chodzi przede wszystkim o obecność Jezusa Chrystusa i o wspólną naszą drogę z Nim. Wierzę głęboko, że możemy tutaj doświadczyć Kościoła w drodze – zaznaczył.

W środę, 4 października wierni przeżywali również uroczystości odpustowe ku czci św. Franciszka. Sumę odpustową sprawowali dyrektor Domu Księży Seniorów ks. Krzysztof Portka oraz ks. Franciszek Wielgut, sercanin prowadzący Misje św., który również wygłosił słowo Boże. Na zakończenie uroczystości odpustowych wierni wyszli w procesji różańcowej do czterech ołtarzy ustawionych wokół kościoła, aby w modlitwie powierzać parafię, wszystkich wiernych i kapłanów opiece Matki Bożej Różańcowej.

Znak przynależności do Chrystusa

W piątkowy wieczór, 6 października, miało miejsce nabożeństwo i poświęcenie Krzyża Misyjnego. Każdy z przybyłych mógł również osobiście adorować krzyż przez ucałowanie. O znaczeniu Krzyża Misyjnego mówił ojciec misjonarz, ks. Franciszek Wielgut. – Krzyż misyjny to jest przede wszystkim wyraz wiary i tego, co wydarzyło się w czasie Misji. On jest widocznym znakiem naszej przynależności do Chrystusa i wieńczy dzieło odnowienia parafii. Jest takim pięknym znakiem tego, co tutaj przeżyliśmy i pozostaje dla tej wspólnoty na kolejne 10 lat do następnych Misji. Ten krzyż ma parafianom przypominać o tym czasie łaski Bożej i odkupienia. W dalszej kolejności też jest takim punktem odniesienia dla innych ludzi, że ta parafia jest poświęcona Chrystusowi, a każdy z nas będzie miał inne wspomnienia z tego czasu, gdyż każdy przeżywa to na swój sposób. To też pokazuje, że nasza wiara funkcjonuje zarówno w wymiarze osobistym, jak i wspólnotowym jednocześnie, bo każdy człowiek po swojemu przeżywa swoją relację z Chrystusem. Z drugiej strony przeżywamy to jako wspólnota parafialna. Na tym krzyżu umieszczone są też daty poprzednich Misji Świętych w historii danej parafii i na ile to możliwe, krzyż wciąż jest ten sam, chyba że wymaga renowacji czy odnowienia – tłumaczył.

Pielgrzymi nadziei

– Misje to czas dla ciebie, to czas, aby zobaczyć obok nas drugiego człowieka. I nie trzeba szukać nie wiadomo gdzie, ale spróbujcie zobaczyć pielgrzymów nadziei obok was. Może to mąż czy żona, z którymi się ostatnio lub dawno temu popsuło, może to dorosłe dzieci, z którymi już dawno nie rozmawiałeś, może to ktoś z pracy, może sąsiad czy sąsiadka. Spróbujcie zobaczyć drugiego człowieka. Nie ma takiej historii żadnego człowieka, który żyje na tym świecie, która by się nie zmieściła w wyobraźni i miłosierdziu, jakie ma Pan. Cokolwiek się wydarzyło w waszym życiu to zawsze się zmieści w miłosierdziu Pana Boga. Chcemy w czasie Misji Świętych otworzyć się na to, co Bóg nam daje, na to co piękne i nowe. Pamiętajcie, że zawsze jest moment na nowe, które przynosi Pan. Zawsze! A Jego wyobraźnia miłosierdzia jest nieskończona, więc nawet nie próbuj się z nią mocować i udowadniać, że dla ciebie już nie ma szans, bo to nieprawda. Te Misje mają pomóc nam uwierzyć i doświadczyć tego, że jesteśmy pielgrzymami nadziei, byście dali czas sobie, zobaczyli drugiego człowieka i otworzyli się na Pana Boga i na to, co nowe – wołał ks. Michał Olszewski.

W programie Misji Świętych znalazły się, m.in. modlitwa różańcowa, wieczory uwielbienia, nabożeństwa dla młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania i jej rodziców, a także dla rodziców i dzieci przygotowujących się do I Komunii Świętej, nabożeństwo wynagradzające z modlitwą o uzdrowienie i o uwolnienie od grzechów i nałogów, Msza św. dla chorych i cierpiących z sakramentem namaszczenia chorych, nabożeństwo wyznania wiary i spotkanie z chorymi w ich domach.