Już po raz 17. 20 maja wyruszył z Torunia rajd rowerowy, któremu patronuje ks. Wicek. Jego celem jest przybliżenie postaci błogosławionego, epoki, w której żył, a także odkrywanie bardzo bogatej historii regionu, z którym związane było jego życie.
Patron młodych
W tegorocznym rajdzie wzięło udział 54 uczestników. Najstarszym był Stefan Jóźwicki liczący 77 lat, a najmłodszymi uczestniczkami Laura Polanowska i Filip Skrzypczak, którzy mieli po 15 lat. Cieszy to, że blisko połowę uczestników stanowiła młodzież z toruńskich szkół. W rajdzie wzięła udział Maria Mazurkiewicz, kujawsko-pomorski wicekurator oświaty oraz Marlena Mazurska, kierownik delegatury Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Płocku.
Trasa rajdu liczyła ok. 60 km i wiodła przez Toruń, Gostkowo, Zalesie, Chełmżę i Olek. Drogę rozpoczęliśmy od udziału w Eucharystii w WSD. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ojciec duchowny seminarium ks. Adam Lis. Po zapaleniu znicza przy pomniku ks. Stefana i modlitwie wyruszyliśmy w drogę.
Wickowe niespodzianki
Nowy punktem, który pojawił się na mapie tegorocznego rajdu, była miejscowość Gostkowo. Zatrzymaliśmy się tam, aby uczcić pamięć męczennika II wojny światowej, sługi Bożego ks. Pawła Prabuckiego. Jego postać uczestnikom rajdu przybliżył proboszcz ks. Paweł Borowski.
Reklama
Chwilę przed godz. 13 dotarliśmy do Chełmży, wyjątkowo związanej z ks. Wickiem. To tu się urodził, tu został ochrzczony, w tym mieście rozpoczął edukację, wstąpił w szeregi harcerstwa i Sodalicji Mariańskiej, tu zdał maturę i odczytał powołanie do kapłaństwa. Tutaj także w dawnej katedrze diecezji chełmińskiej odprawił Mszę św. prymicyjną. Podczas odpoczynku uczestnicy rajdu wysłuchali wykładu o błogosławionym. Dziękujemy za gościnne przyjęcie przez ks. kan. Krzysztofa Badowskiego.
Pielęgnowanie pamięci
W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się przy pomniku pamięci pomordowanych harcerzy w lasach osady w Olku. Po zapaleniu znicza oraz modlitwie udaliśmy się na plac przy leśniczówce na wspólny posiłek.
Komitet organizacyjny rajdu od lat tworzą: ks. Grzegorz Malinowski, proboszcz parafii św. Katarzyny i św. Małgorzaty w Wielkiej Łące, Piotr Biegalski, opiekun Koła Turystycznego przy X LO w Toruniu, Arkadiusz Piwoński, nauczyciel w Zespole Szkół Mechanicznych, Elektrycznych i Elektronicznych w Toruniu, oraz dk. prof. Waldemar Rozynkowski, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Także w tym roku patronat nad rajdem objęli bp Wiesław Śmigiel oraz marszałek województwa kujawsko-pomorskiego Piotr Całbecki. Od wielu lat organizację rajdu wspiera Michał Dąbkowski, dyrektor X Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu, oraz Roman Wojda, dyrektor Zespołu Szkół Gastronomiczno-Hotelarskich w Toruniu. Już dzisiaj zapraszamy na kolejną edycję rajdu w roku następnym.
Już po raz 14. odbył się rajd rowerowy śladami bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego.
Uczestnicy rajdu wyruszyli 23 maja spod Centrum Dialogu im. Jana Pawła II w Toruniu. Z powodu obostrzeń epidemiologicznych mogło w nim wziąć udział zaledwie 12 uczestników. Najmłodszy z nich miał 9, a najstarszy - 79 lat.
Bazylika Santa Maria Maggiore – najważniejsza świątynia dedykowana Matce Bożej
Wśród wielu uroczystości, świąt i wspomnień Najświętszej Maryi Panny, jakich wiele jest w ciągu roku liturgicznego, dowolne wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi jest nieco zapomniane, już przez sam fakt, że jest ono dowolne. Święto imienia Maryi zaczęto obchodzić w Hiszpanii, ale dopiero po zwycięstwie odniesionym przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem, 12 września 1683 r. papież bł. Innocenty XI, na wniosek polskiego króla rozciągnął jego obchód na cały Kościół katolicki. Zgodnie z tradycją i żydowskim zwyczajem Matka Boża cztery dni po swoim urodzeniu otrzymała imię Maryja. Ponieważ Jej urodziny obchodzimy 8 września, stąd 12 września przypada wspomnienie nadania Najświętszej Dziewicy imienia Miriam. To hebrajskie imię oznacza „być pięknym lub wspaniałym”, zaś w języku aramejskim, którym posługiwano się w Palestynie w czasach Jezusa i Maryi, imię to występuje w znaczeniu „Pani”. Gdy zsumujemy znaczenia tego imienia w języku hebrajskim i aramejskim, otrzymamy tytuł „Piękna Pani”. Zatem Maryja to „Piękna Pani”, i tak jest ona nazywana od najdawniejszych czasów. Potwierdziły to badania archeologiczne przeprowadzone w Grocie Nazaretańskiej pod kierownictwem o. Bellarmimo Bagattiego. Największą niespodzianką było wydobycie kamienia z napisem: EMAPIA. To skrót greckiego wyrażenia: „Chaire Maria” (Bądź pozdrowiona, Maryjo). To jedne z najstarszych dowodów czci oddawanej Maryi, Matce Bożej. Po przeprowadzeniu zaś wnikliwych badań archeolodzy doszli do wniosku, że znaleziska te są fragmentami najstarszej świątyni chrześcijańskiej w Nazarecie. Znaleziono tam również dwa inne napisy z końca I wieku. Drugi z nich zawiera dwa słowa: „Piękna Pani”. Kiedy czytamy relacje osób widzących Matkę Bożą, np. św. Katarzyny Labouré, św. Bernadety Soubirous czy Dzieci z Fatimy, wszystkie te osoby nazywają Maryję Piękną Panią. Przejdźmy teraz do samego wspomnienia Najświętszego Imienia Maryi. Wyżej powiedziano, że bł. Innocenty XI wspomnienie to rozciągnął na cały Kościół na wiosek naszego Króla Polski. W 1683 r. potężna turecka armia groziła całej Europie, w tym Stolicy Apostolskiej. Pewny siebie Sułtan Mehmed IV rozmyślał, jak to uczyni z Bazyliki św. Piotra stajnię dla swoich rumaków. Wydawało się, że nie ma już ratunku ani dla oblężonego Wiednia i całego chrześcijaństwa. W tym ciężkim położeniu bł. Innocenty XI wysłał posła do Jana III Sobieskiego z prośbą, aby pośpieszył na odsiecz, podobne poselstwo wysłał cesarz austriacki. Jednak Sejm, mając na uwadze pusty skarb i wyczerpany wojnami kraj, wahał się. Wtedy to spowiednik króla św. Stanisław Papczyński dzięki Maryi ostatecznie przekonał króla oraz sejm. Matka Boża ukazała się św. Stanisławowi i zapewniła o zwycięstwie. Kazała iść pod Wiedeń i walczyć. Założyciel Marianów wystąpił wobec króla, senatu, legata papieskiego i przemówił tymi słowami: „Zapewniam cię, królu, Imieniem Dziewicy Maryi, że zwyciężysz i okryjesz siebie, rycerstwo polskie i Ojczyznę nieśmiertelną chwałą”. Sobieski idąc na odsiecz Wiednia, zatrzymał się na Jasnej Górze. Wstępował też po drodze do innych sanktuariów maryjnych, aby błagać Maryję o pomoc. 12 września Sobieski przed bitwą uczestniczył w dwóch Mszach św., w tej drugiej służąc bł. Markowi d’Aviano jako ministrant. Przystąpił do Komunii św. i leżąc krzyżem, wraz z całym wojskiem ufnie polecał się Matce Najświętszej. Chcąc, aby wszystko działo się pod Jej znakiem, dał rycerstwu hasło: „W imię Panny Maryi – Panie Boże, dopomóż!”. Polska jazda z imieniem Maryi na ustach ruszyła do ataku, śpiewając „Bogurodzicę”. Armia turecka licząca ok. 200 tys. żołnierzy uciekała przed 23 tys. polskiej jazdy. Atak był tak piorunujący i widowiskowy, że wojska cesarza austriackiego opóźniły swoje uderzenie, żeby podziwiać szarżę naszej husarii. Tego dnia zginęło 25 tys. Turków, a Polaków tylko jeden tysiąc.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
