Osoby, które są egoistami, myślą przede wszystkim o własnym dobrobycie i odkładają innych na dalszy plan. Chociaż takie zachowanie jest źle widziane w społeczeństwie, w rzeczywistości brzmi – do pewnego stopnia – całkiem zdrowo, a czasem jest nawet wymuszane. Ale ci, którzy przesadzają, zazwyczaj nie znajdują przyjaciół. Egoizm oznacza skrajne spostrzeganie siebie jako osoby „naj”. Działasz wtedy samolubnie, osiągasz własne cele i pragnienia, nie biorąc pod uwagę celów i uczuć innych ludzi. Ponadto samolubna osoba nie dba o to, że inna osoba musi się wycofać z jej powodu. Brak współczucia i empatii to także dobrze znane słabości egoisty. Poniżej opisane są cztery wskazówki, które pozwolą ci poznać, czy zachowujesz się samolubnie.

1. Przerywasz innym

Nie musisz mieć złych intencji i być może nawet tego świadomie nie zauważasz. Jeśli jednak często przerywasz innym i nie pozwalasz im mówić, może to być znak, że traktujesz siebie poważniej. Musisz koniecznie opowiedzieć swoją historię, ponieważ jest zabawniejsza, ciekawsza lub ważniejsza niż to, co jest przez innych opowiadane? Zastanów się nad swoim zachowaniem i nad tym, czy jest to uzasadnione.

2. Nie lubisz przegrywać

Oczywiście, zawsze dobrze jest wygrać. Naturalnie nie ma nic złego w posiadaniu zdrowych ambicji. Każdy jednak, kto dosłownie dochodzi do celów po trupach, a nawet chce oszukiwać lub grać nieuczciwie, aby wspiąć się na podium, zdecydowanie postępuje egoistycznie.

3. Masz trudność w przepraszaniu

Egoizm może się również ujawnić po sporze: poszkodowanym bardzo trudno jest się przyznać do własnych błędów, a tym bardziej przeprosić innych w odpowiedni sposób. Skrajną formą egoizmu jest zaburzenie osobowości nazywane narcyzmem. Osoby z tą diagnozą mają tendencję do obwiniania innych ludzi.

4. Musisz kontrolować

Ci, którzy są samolubni, zawsze chcą przejąć kontrolę. Rola przywódcy szczególnie dobrze pasuje do osób samolubnych. Jeśli nie są w centrum uwagi, mogą nie czuć się szanowane.

Warto pamiętać, że media społecznościowe napędzają postawę egoistyczną. Często wydaje się, że obecnie świat aż roi się od narcyzów. Nieustannie robią sobie zdjęcia, uprawiają hazard, inwestują na giełdzie. „Narcyz” stał się ogólną diagnozą. W rzeczywistości, według badań, narcyzm jest poważnym zaburzeniem osobowości, które dotyka tylko ok. 6% populacji; reszta osób jest po prostu zapatrzona w siebie, czyli są egoistami w różnym stopniu. Przez długi czas biolodzy zakładali, że ludzie są zainteresowani wyłącznie osobistymi korzyściami, na zasadzie przeciwieństw: jeść lub być zjedzonym, bogactwo lub bieda, władza lub moralność. Profesor Joachim Bauer nie zgadza się z tym stwierdzeniem: „Założenie, że na ziemi zwyciężają tylko najsilniejsi, jest całkowicie uproszczonym poglądem. Decydującym czynnikiem jest to, czy istnieje współpraca, aby wszyscy mogli dobrze razem żyć”. Jednym ze smutnych przykładów egoizmu jest Kain. W swoim egoizmie zanegował fundamentalne odniesienia do bliźniego i otwarcie się na drugiego człowieka. Egoistyczna postawa wyraziła się zazdrością wobec drugiego człowieka, której ostatecznym skutkiem stało się zabicie własnego brata. Pamiętajmy, egoizm nie czyni nas wolnymi.

Autorka jest psychologiem, prezesem Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej.