Giovanni Battista Montini urodził się w Concesio (Brescia). Wychowywał się w duchu katolickiego zaangażowania oraz przywiązania do nauki Kościoła i papieża. Po święceniach kapłańskich przyjętych 29 maja 1920 r. został wezwany do Rzymu. Pracował w służbie Stolicy Apostolskiej, m.in. w charakterze sekretarza w polskiej nuncjaturze latem 1923 r. Pod koniec tego roku rozpoczął misję w watykańskim Sekretariacie Stanu, gdzie przepracował 30 lat; doszedł do stanowiska substytuta w 1937 r. i prosekretarza stanu w 1952. Był oddany sprawie uniwersyteckiej Akcji Katolickiej. W latach 1955-63 pełnił urząd arcybiskupa Mediolanu. Wybrany na następcę św. Piotra po śmierci Jana XXIII – w trakcie Soboru Watykańskiego II, 21 czerwca 1963 r. – kontynuował dzieło soboru.

Był pierwszym biskupem Rzymu, który odwiedził w 1965 r. nowojorską siedzibę ONZ. Wielką nowością pontyfikatu Pawła VI były jego pielgrzymki. W latach 1964-70 odbył dziewięć podróży do prawie dwudziestu państw. Do grona jego bliskich współpracowników należał kard. Karol Wojtyła. Paweł VI chciał przybyć na 1000-lecie chrztu Polski, ale władze komunistyczne nie wyraziły zgody na podróż apostolską papieża. Napisał wiele ważnych dokumentów, w tym encyklikę Humanae vitae, która przysporzyła mu wielu cierpień.

Święty Paweł VI, papież ur. 26 września 1897 r. zm. 6 sierpnia 1978 r.