Ramię w ramię

W postawie Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej wobec kryzysu na wschodzie Europy, wywołanego przez Władimira Putina, raczej nic nie dziwi. Wszystko wskazuje na to, że najważniejsi duchowni stoją ramię w ramię z prezydentem Rosji w uprawianiu awanturniczej polityki. Komentatorzy zauważyli, że w tym gorącym czasie największym rosyjskim odznaczeniem uhonorowany został metropolita Hilarion, typowany na następcę patriarchy Cyryla. W jego przemówieniu z tej okazji też słychać było quasi-wojenne tony o „obronie świętych granic naszego Kościoła” i o „zewnętrznych wyzwaniach”, którym Cerkiew musi dziś stawiać czoła.

THE TABLET
Niemiecka recepta

Po publikacji monachijskiego raportu na temat przestępstw seksualnych niektórych duchownych w miejscowej archidiecezji znacznie wzrosła liczba osób występujących z Kościoła – wynika z badania przeprowadzonego przez agencję DPA. Oczywiście, trzeba mieć na uwadze, że to badanie, a nie twarde dane. Jaka jest odpowiedź niemieckich hierarchów na tę sytuację? Prosta. Liberalizacja nauki kościelnej. Już kilku, i to ważnych biskupów niemieckich opowiedziało się za święceniem żonatych mężczyzn. Jako jeden z pierwszych optował za tym kard. Reinhard Marx, teraz dołączyli do niego abp Ludwig Schick z Bambergu i bp Georg Bätzing, przewodniczący niemieckiej konferencji biskupiej. Co dałoby święcenie żonatych mężczyzn? Ich zdaniem, pomogłoby w zmaganiach z klerykalizmem. Do tego w ostatnim czasie grupa wikariuszy generalnych wystosowała petycję odnośnie do zmian w wymogach zatrudniania w niemieckich instytucjach kościelnych. Sygnatariusze nie chcą, aby rozwód czy deklaracja przynależności do mniejszości seksualnych były w tym przeszkodą.

IL MESSAGGERO
Puste kościoły

Stary Kontynent trawi laicyzacja, a jednym z jej skutków jest spadek powołań do kapłaństwa i życia zakonnego. W wielu zachodnich państwach nie ma już kto zarządzać starożytnymi, bardzo wartościowymi kościołami i ich wyposażeniem ruchomym. Kościoły i konwenty klasztorne pustoszeją. Utrzymanie na poziomie ochrony struktury i choćby tylko pilnowanie tych nieruchomości zwykle przekracza możliwości ich właścicieli. Do tego „wyprowadzane są” często bezcenne, choć mało znane dobra kultury, które trafiają na czarny rynek dzieł sztuki. Kościół, na poziomie centralnego zarządu, zastanawia się, jak zapobiec tej „wolnej amerykance” . Zdarzało się bowiem, że miejsca kultu przekształcano w obiekty komercyjne: siłownie, markety czy restauracje. Wszyscy są zgodni, że budowle, które przez wieki służyły kultowi religijnemu, nawet przekształcone, powinny służyć celom niekomercyjnym. Pytanie, jak wdrożyć tę zasadę w krajach o różnym systemie prawnym.

L´ESPRESSO
Wymykają się schematom

Zjawisko sekularyzacji obecne na Zachodzie nie dotyczy wszystkich religii. Okazuje się, że dla większości europejskich Żydów przebadanych przez socjologów z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie religia jest najważniejszą częścią składową ich tożsamości, ważniejszą niż przynależność narodowa. Nie ma to jednak przełożenia na zaangażowanie w życie religijnej wspólnoty. Co ciekawe, przywiązanie do religii hebrajskiej jest największe u najmłodszego pokolenia Żydów.

NATIONAL CATHOLIC REPORTER
Myśląc o kapłaństwie

W Watykanie 17 lutego odbyła się konferecja naukowa, zorganizowana przez Kongregację ds. Biskupów, którą otworzył papież Franciszek. W rozmowie z dziennikarzem National Catholic Reporter kard. Marc Ouellet, prefekt kongregacji, mówił o zmianie w kierowaniu powierzonym mu urzędem, a także o tej, którą sam przeszedł. Stwierdził, że o ile wcześniej nacisk położony był na doktrynę, o tyle dziś bardziej podkreślane jest towarzyszenie. – Nie wystarczy mówić ludziom, jak powinni postępować, bardziej potrzebne są współtowarzyszenie i miłosierdzie – wskazał. Jego zdaniem – to plus. Chwalił także protestantów, szczególnie w kontekście docenienia nauki o powszechnym, wynikającym z sakramentu chrztu św., kapłaństwie. Według kardynała, kontrreformacja ukierunkowana na obronę kapłaństwa ministerialnego i hierarchicznej struktury Kościoła sprawiła, że w Kościele katolickim ten aspekt jest nieco niedoceniany, a Sobór Watykański II, który mocno wprowadził go na agendę, jest nie do końca zaadaptowany.