Dzień 2 kwietnia 2003 r. zapisze się jako data szczególnie ważna w dziejach Szkoły Podstawowej w Ulhówku. Wtedy właśnie miała miejsce podniosła uroczystość poświęcenia budynku tej szkoły. Nie jest
to wprawdzie budynek ani nowy (wcześniej służył jako biurowiec Stacji Hodowli Roślin), ani okazały, ale po generalnym remoncie został przekazany w użytkowanie Szkole Podstawowej i dziś kształcą się w
nim uczniowie klas IV-VI.
Całej społeczności szkolnej zależy na tym, by owoce edukacji były jak najobfitsze. Aby tak się stało, trzeba wielkiej wytrwałości i siły w działaniu. Poszukując tej siły, dyrekcja, nauczyciele, uczniowie
i ich rodzice, zwrócili się do ks. Mariusza Leszczyńskiego z prośbą, aby dokonał poświęcenia budynku szkoły i krzyży. Ksiądz Biskup z radością przyjął zaproszenie, co podkreślał, odpowiadając na słowa
powitania przedstawicieli szkolnej braci i rodziców.
W wygłoszonym podczas Mszy św. słowie, wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom, podkreślił istotę wspólnych działań uczniów, nauczycieli i rodziców na rzecz kształtowania młodych charakterów. Nawiązując
do słów Ojca Świętego, który wielką nadzieję pokłada w najmłodszym pokoleniu, Ksiądz Biskup zachęcał dzieci do pracy nad sobą i rzetelnego wywiązywania się z obowiązków szkolnych i domowych. Za pełne
ciepła i mądrości słowa, skierowane do wszystkich obecnych, podziękowali przed błogosławieństwem nauczyciele a także ks. dziekan Aleksander Panek.
Po Mszy św. bp Leszczyński oraz zaproszeni goście udali się do budynku szkoły na dalszy ciąg uroczystości. Razem z gospodarzami uroczystości, przedstawicielami władz powiatowych i lokalnych, ze starostą
powiatu tomaszowskiego Edwardem Żukiem oraz wójtem gminy Ulhówek, Kazimierzem Dziuruniem na czele, a także władz oświatowych, w osobach wizytatora Zamojskiej Delegatury Kuratorium Oświaty w Lublinie Stanisława
Krawczyka, kierownika ZOSz, Bogdana Gwiazdowskiego, dyrektorów okolicznych szkół, księży z dekanatu tarnoszyńskiego, sponsorów, Ksiądz Biskup poświęcił krzyże i sale lekcyjne. Wzruszeni rodzice zawiesili
krzyże na ścianach, wierząc, że w ich cieniu kształtować się będą właściwe postawy ich dzieci.
Nadeszła wreszcie stosowna chwila, by mogli zaprezentować się uczniowie. Na tle barwnej dekoracji przedstawili widowisko zatytułowane: "W poszukiwaniu lepszego świata". Wcielając się w osobę Pana
Kleksa i inne baśniowe postacie, próbowali znaleźć odpowiedź na pytanie: "Jak zmienić świat, w którym jest tak wiele zła?".
Na zakończenie dzieci skierowały apel następującej treści:
"Pomyśl, póki jeszcze czas Prawdę zapamiętaj tę Jakim dzisiaj jesteś ty, Taki jutro będzie świat, Lepszy świat!".
Mamy nadzieję, że nasza szkoła sprosta trudnym wyzwaniom współczesnego świata i będzie kształcić i wychowywać młode pokolenie w duchu umiłowania najważniejszych wartości chrześcijańskich i uniwersalnych.
Wizja doliny wysuszonych kości należy do czasu po roku 587, gdy Izrael utracił ziemię, świątynię, króla i - jak sam mówi - nadzieję. Bóg cytuje tę skargę dosłownie: „wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas”. Prorok zostaje postawiony pośrodku doliny pełnej kości „bardzo wyschłych” - śmierć dawna i dopełniona hańbą braku pogrzebu, który w Izraelu oznaczał zerwanie więzi z ziemią ojców i pamięcią wspólnoty. Na pytanie: „synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?” Ezechiel nie odpowiada ani „tak”, ani „nie”: „Panie Boże, Ty to wiesz” - pokora, która oddaje sprawę Temu, kto jedyny zna drogę ze śmierci do życia. Ożywienie dokonuje się dwustopniowo, według wzorca stworzenia człowieka z Rdz 2,7: najpierw prorokowanie do kości - zbliżają się z trzaskiem, pokrywają ścięgnami, ciałem i skórą, „ale ducha w nich nie było”; potem prorokowanie do ducha. Cała scena gra wieloznacznością hebrajskiego rûaḥ, które w tych czternastu wersetach oznacza kolejno wiatr, strony świata („od czterech wiatrów”), tchnienie i Ducha Bożego - jedno słowo spina meteorologię, anatomię i pneumatologię, bo życie na każdym poziomie jest darem tego samego Boga. Wyjaśnienie wskazuje pierwszy sens: kości to „cały dom Izraela”, otwarcie grobów to wyprowadzenie z wygnania. Lecz obrazy sięgnęły dalej, niż sięgała odbudowa polityczna - judaizm i chrześcijaństwo odczytały w nich zapowiedź zmartwychwstania umarłych; freski synagogi w Dura Europos z III wieku ilustrują tę wizję właśnie tak, a liturgia Kościoła czyta ją w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Ireneusz sięgał po nią w obronie zmartwychwstania ciała: skoro Bóg na początku ulepił człowieka z prochu, może też ożywić wyschłe kości - ciało jest Jego dziełem, nie przeszkodą. Refren „i poznacie, że Ja jestem Pan” mówi o poznaniu przez doświadczenie: lud, który uważa się za martwy, pozna Boga po tym, że żyje.
Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych/pl.wikipedia.org
„Od przyjaźni z Jezusem zależy Wasze szczęście” - powiedział Papież Benedykt XVI podczas jednej ze swoich audiencji środowych. Zdanie to można odnieść do św. Piusa X, którego wspomnienie obchodzimy 21 sierpnia.
Józef Melchior Sarto - bo tak brzmi jego imię i nazwisko - urodził się 2 czerwca 1835 r. we Włoszech. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Ojciec jego był listonoszem, a matka krawcową. W domu rodzinnym panował duch modlitwy i wzajemnej miłości. Pomimo ciężkiej sytuacji materialnej rodzina nigdy nie traciła nadziei. Właśnie w takich sytuacjach rodzice wskazywali swoim dzieciom, że największą wartością w życiu jest Bóg, że to właśnie od przyjaźni z Nim zależy szczęście każdego człowieka. Młody Józef był człowiekiem bardzo zdolnym i sumiennym, dlatego też patriarcha Wenecji ufundował mu stypendium w seminarium w Padwie. Zwieńczeniem studiów i formacji seminaryjnej było przyjęcie przez Józefa święceń kapłańskich 18 września 1858 r. Jako kapłan odznaczał się miłością do wszystkich, których spotykał na swojej drodze. Szczególnie bliscy jego sercu byli ludzie samotni i ubodzy. Im poświęcał dużo swojego czasu, ale też odznaczał się dużymi zdolnościami kaznodziejskimi, które wykorzystywał podczas katechizacji dzieci.
Warsztaty muzyczno-liturgiczne od lat pomagają Polakom odkrywać głębię liturgii i piękno tradycyjnych pieśni religijnych. Zrodziły się z pragnienia kilkorga muzyków, by podzielić się zachwytem nad pięknem śpiewu liturgicznego, a dziś stanowią fenomen, którego owocem są setki parafialnych chórów i tysiące wiernych, w których rośnie umiłowanie liturgii i muzyki, łączącej tradycję z poruszającą duszę współczesną harmonią. Są też przykładem troski o muzykę sakralną, o której mówił ostatnio Leon XIV.
„To piękny dar dla Kościoła, a zwłaszcza dla młodych ludzi – mówi o warsztatach muzyczno-liturgicznych bp Grzegorz Suchodolski, który odpowiada w Konferencji Episkopatu Polski za duszpasterstwo młodzieży i apostolstwo świeckich – W ostatnich latach widzimy w Polsce ogromne ożywienie i pogłębienie świadomości liturgicznej. Młodzież, ale też dorośli, na nowo zachwycają się w liturgią, i śpiewem pieśni, które, choć mają niekiedy po kilkaset lat, na nowo przemawiają do nich za sprawą pięknych aranżacji. To promieniuje także poza Polską: pielgrzymi z innych krajów, którzy uczestniczyli m.in. w Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie i modlili się z nami na w Casa Polonia podczas Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, byli pod wrażeniem piękna muzyki, w którą także mogli się włączyć. Dlatego z wdzięcznością przyjmuję wiadomości o kolejnych warsztatach muzyczno-liturgicznych, organizowanych w różnych stronach Polski”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
