Reklama

Niedziela Kielecka

Jan Paweł NASTOletni

Jak mówić o gigancie duchowym i niezwykłym człowieku Karolu Wojtyle pokoleniu, które w chwili jego śmierci miało 11, 15 lat? I co przekazać z jego przeobfitego dziedzictwa dzisiejszej młodzieży?

Niedziela kielecka 11/2020, str. I

[ TEMATY ]

młodzież

Karol Wojtyła

św. Jan Paweł II

KD

Studenci w dyskusji o Janie Pawle II

Studenci w dyskusji o Janie Pawle II

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W trakcie wykładów ks. dr. hab. Rafała Dudały, duszpasterza akademickiego były anegdoty o papieżu, poważna analiza jego myśli, refleksja nad dorobkiem i spuścizną papieża i zachęta do inspiracji jego drogą życia w codzienności. Bo papież Jan Paweł II i jego myśl nie starzeją się. „Jan Paweł NASTOletni” – czyli cykl spotkań, które odbywały się w 11, 18, 22 lutego w Centrum DA „Wesoła”. Każde z nich poprzedzała wspólna modlitwa podczas Mszy św. i litania.

Jak wyjaśniał ks. Dudała „spotkania te miały wprowadzić w myśl Człowieka, który stał się patronem Kościoła Akademickiego”. Uczestniczyła w nich młodzież akademicka, ale nie tylko. Traktowały o rzeczach ważnych, trudnych i zabawnych. My wzrastaliśmy w jego pontyfikacie, nie wyobrażaliśmy sobie Kościoła z innym papieżem. Młode pokolenie potrzebuje systematyzacji życia Jana Pawła II. W trakcie spotkań odbywających się w nieustannym dialogu z młodzieżą miała ona okazję poznać najpierw małego Karola, któremu zawalił się świat po utracie bliskich, Karola człowieka żyjącego pasją do teatru, zamiłowanego w literaturze i poezji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– Papież był humanistą. Poezja, literatura kształtuje człowieka – mówił, mocno dopingując młodzież, by wzorem Karola Wojtyły karmiła się dobrą poezją i literaturą. Pokazywał im Karola sportowca, Karola pracowitego, poszukującego swojej drogi życia i w końcu Karola, który wybrał kapłaństwo.

Jego życie ks. Dudała osadził w szerokim kontekście historycznym, politycznym społecznym kulturowym, który pozwolił młodym bardziej zrozumieć czasy, przyszłego papieża oraz problemy, z jakimi się zmagał wówczas świat i Kościół. Krok po kroku pokazywał rewolucyjność pontyfikatu papieża Jana Pawła II w aspekcie recepcji Soboru Watykańskiego II.

Młodzi nie bali się stawiać trudnych pytań papieżowi o kryzys w Kościele, związki homoseksualne czy ekologię, poszukując odpowiedzi w jego nauczaniu. To pierwsza z inicjatyw organizowanych przez Centrum Duszpasterskie WESOŁA 54 w roku setnych urodzin Jana Pawła II.

Przyglądajcie się świętym. Może wydają się nam niedzisiejsi, ale wierzę, że coś ważnego nam zostawili.

Podziel się cytatem

Ks. Rafał dzielił się z młodymi własnym świadectwem. – Muszę wam powiedzieć, że ja się kiedyś zakochałem w tym człowieku. On miał głęboki wpływ na moje wybory życiowe, na dobór literatury. Związałem się z nim bardzo emocjonalnie. W młodym wieku przeczytałem wszystkie dokumenty, encykliki i adhortacje, niewiele z tego rozumiejąc. Jedno w nim mnie wciąż przekonuje. Był człowiekiem wewnętrznie spójnym, który heroicznie dużo pracował, łącząc aktywność z głębią i modlitwą. Przyjrzyjcie się jemu. Przyglądajcie się świętym – zachęcał młodzież ks. Dudała.

2020-03-10 10:35

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zostaną ci, którzy kochają

Miłosierdzie stanowi znak firmowy chrześcijaństwa. Nie jest iluzją. Ktoś nas do niego uzdalnia.

W kazaniu z racji 50. rocznicy śmierci Brata Alberta kard. Karol Wojtyła powiedział: „Jeżeliby nie było miłosierdzia, nie byłoby chrześcijaństwa: to jest jedno i to samo”. Warto jednak zaznaczyć, że powyższe rozumienie miłosierdzia jest właśnie chrześcijańskie, czyli ewangeliczne. To nie tylko pomoc socjalna dla tych, którzy „źle się mają”. Najgorszą biedą człowieka jest brak Boga, a w konsekwencji brak nadziei na przezwyciężenie fundamentalnego lęku przed śmiercią.
CZYTAJ DALEJ

Winnica pozostaje winnicą Pana, zmieniają się dzierżawcy

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Julia Czernik/Niedziela

Pieśń o winnicy zaczyna się jak liryka miłosna: „chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy”. Prorok występuje jak pieśniarz na uczcie, i słuchacze zapewne przyklaskują, nie przeczuwając, że pieśń jest pułapką. Przyjaciel uczynił dla winnicy wszystko. Żyzne zbocze, okopanie, oczyszczenie z kamieni, szlachetna winorośl (hebr. sorek), wieża strażnicza, tłocznia. Po stronie właściciela nie brakło niczego. Oczekiwanie było zasadne. „A ona wydała cierpkie jagody”. Wtedy pieśń zmienia gatunek i staje się mową procesową: „teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją”. Bóg czyni słuchaczy sędziami we własnej sprawie, dokładnie tak, jak Natan uczynił sędzią Dawida, a Jezus uczyni arcykapłanów (zob. glossę na 27 IX). Wyrok, który słuchacze muszą wydać, spada na nich samych, bo pointa odsłania tożsamość stron: „winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym”. Hebrajski oryginał zamyka oskarżenie grą słów nieprzetłumaczalną, a doskonałą: Bóg „oczekiwał mišpat (prawa), a oto mispach (rozlew krwi); oczekiwał sedaqa (sprawiedliwości), a oto seaqa (krzyk uciśnionych)”. Między prawem a bezprawiem jest różnica jednej głoski. Tak blisko siebie leżą w ludzkich dziejach. Zapowiedź kary jest odwróceniem wszystkich dobrodziejstw. Rozebrany mur, zdeptana ziemia, cierń i oset, chmurom zakazano deszczu. Winnica pozostawiona sobie samej to najcichsza z kar. Bóg przestaje przeszkadzać skutkom. Pieśń Izajasza stanie się w ustach Jezusa osnową dzisiejszej przypowieści o rolnikach. Różnica będzie znamienna. U Izajasza zawodzi winnica, u Jezusa dzierżawcy. Winnica, lud Boży, pozostaje dobra. Sąd przenosi się na tych, którym ją powierzono.
CZYTAJ DALEJ

Obraz Jezusa Miłosiernego. Co dokładnie Jezus powiedział św. Faustynie?

2026-10-04 20:44

[ TEMATY ]

Jezus Miłosierny

św. Faustyna

Joanna Popławska/Niedziala

Niezwykła historia powstania jednego z najbardziej znanych i czczonych obrazów w Kościele. Co dokładnie Jezus powiedział św. Faustynie Kowalskiej?

Przekazując siostrze Faustynie misję namalowania obrazu, Jezus powiedział: „Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie” (Dz. 47).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję