Reklama

Głos z Torunia

Monstrancja Fatimska

Monstrancja Fatimska to dar przygotowany przez sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem i Fundację Aniołów Miłosierdzia, którego pomysłodawcą był ks. Marian Mucha, kustosz sanktuarium na Krzeptówkach. 24 grudnia 2016 r. monstrancja wyruszyła w Pielgrzymkę Pokoju z sanktuarium na Krzeptówkach. Odwiedza największe ośrodki kultu maryjnego w Polsce oraz wybrane parafie i ośrodki dla niepełnosprawnych. We wrześniu powróci do Fatimy

Niedziela toruńska 31/2017, str. 6-7

[ TEMATY ]

monstrancja

Aleksandra Wojdyło

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ideą peregrynacji i adoracji Pana Jezusa w Monstrancji Fatimskiej jest wspólna modlitwa o pokój na świecie oraz zawierzenie rodzin Sercu Maryi. Monstrancja przedstawia Maryję – Niewiastę obleczoną w słońce, u której stóp znajduje się księżyc. W sercu Niewiasty znajduje się miejsce, w którym jest umieszczany Najświętszy Sakrament. Niepokalane Serce Maryi to Dom Jezusa Chrystusa, Księcia Pokoju. Symboliczną wartość monstrancji podkreślają fragmenty 12 meteorytów rozmieszczone w aureoli oraz fragment skały księżycowej, wtopiony pod stopami Maryi. Każdy z tych dodatkowych elementów posiada certyfikat NASA. Projekt i wykonanie jest autorstwa gdańskiej pracowni Drapikowski Studio. Darem materialnym peregrynacji będzie hospicjum dziecięce w Wilnie.

W Nowym Mieście Lubawskim

Na szlaku pielgrzymki pokoju przez polskie miasta i sanktuaria Maryja odwiedziła jedyne miejsce w diecezji toruńskiej – Nowe Miasto Lubawskie. W dniach od 30 czerwca do 2 lipca parafia pw. św. Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim gościła dar fatimski. Po powitaniu 30 czerwca i Mszy św. wierni odmówili modlitwę różańcową. Kolejnego dnia 1 lipca przez cały dzień w kaplicy Działyńskich trwała adoracja Najświętszego Sakramentu. Odprawiono nabożeństwo błogosławieństwa w chorobie, a po wieczornej Eucharystii i odmówieniu modlitwy różańcowej rozpoczęło się nocne czuwanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Główne uroczystości odbyły się 2 lipca i połączone były z odpustem ku czci św. Tomasza, patrona parafii i miasta. Adorowano Pana Jezusa w Najświętszym sakramencie, a w modlitwie różańcowej zawierzano Matce Bożej Fatimskiej pokój na świecie oraz nawrócenie grzeszników. Po południu bazylika nowomiejska rozbrzmiewała piękną muzyką, ponieważ odbył się koncert laureatów festiwalu „Cantate Deo”. W dniach od 2 czerwca do 2 lipca w mieście odbywał się również 13. Międzynarodowy Festiwal Muzyczny pod hasłem: „Dialog Muzyki i Słowa”. Koncert finałowy uświetnił występ aktora Artura Barcisia, który recytował teksty Wojciecha Młynarskiego. Pomysłodawca i organizator festiwalu Krzysztof Glanc zachęcił do wsparcia renowacji zabytkowych organów nowomiejskiej bazyliki. Proboszcz ks. kan. Zbigniew Markowski wyraził pragnienie, aby poprzez takie koncerty powracać do tradycji niedzielnego muzykowania, którego inicjatorem był bł. ks. Stefan W. Frelichowski. Ubogaceni muzyką parafianie przygotowali się do przeżycia Mszy św. odpustowej ku czci swojego patrona św. Tomasza Apostoła, której przewodniczył bp Józef Szamocki.

Przykazanie miłości

W homilii bp Józef podkreślał, że wiara opierająca się na zaufaniu Bogu daje człowiekowi szczęście, a od chwili chrztu Jezus jest obecny w sercach ludzkich, więc mówiąc, że jesteśmy Kościołem, należy przykazanie miłości Boga i bliźniego uczynić swoją codziennością. – Kiedy ktoś otwiera się na Boga i Go przyjmuje, wtedy dokonują się rzeczy niezwykłe – dodał. Z radością mówił o tradycji mieszkańców ziemi lubawskiej, którzy już ponad 800 lat z wiernością oddają cześć Maryi i Jezusowi. Bp Józef podkreślił, że będąc wyznawcą Chrystusa, należy być świadomym i gotowym na poniesienie wyrzeczeń, a nawet krzyża. Jeśli Bóg i Jego przykazanie miłości będzie na pierwszym miejscu, wtedy osiągniemy doskonałość i uratujemy podobieństwo do Niego. – Kto żyje Bogiem w sercu, pamięta, że istotą życia jest rozwinięcie daru miłości otrzymanego na chrzcie – dodał.

Reklama

W dalszej części homilii bp Szamocki mówił o potrzebie postrzegania i przyjmowania bliźniego jako samego Chrystusa. Podkreślił wartość chrześcijańskiej rodziny w wychowaniu młodego pokolenia w duchu wierności Bogu i tradycji przodków oraz w odrzuceniu „Sodomy” współczesnej Europy. W naszym zawierzeniu Bóg przychodzi do serc w swoim Słowie i sakramentach oraz daje opokę, na której budowane są rodziny. Na koniec zachęcił do niesienia Chrystusa do innych osób Go szukających i podziękował za codzienne adorowanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Zwracając się do parafian, mówił: – Doroczny odpust związany z tajemnicą św. Tomasza, w łączności z Matką Bożą z Fatimy, to czytelny znak, że Bóg jest w waszym życiu na pierwszym miejscu, więc jesteście błogosławieni, bo nie widzieliście, a uwierzyliście. Zachęcał, by nie lękać się i zawierzyć Chrystusowi do końca, otworzyć Mu drzwi swych serc jeszcze szerzej, powiedzieć jak Maryja „tak” i jak św. Tomasz: „Pan mój i Bóg mój”.

Proboszcz i kustosz sanktuarium ks. kan. Zbigniew Markowski w słowie podziękowania wyraził radość ze wspólnego adorowania Jezusa. Zaprosił do towarzyszenia Chrystusowi w Najświętszym Sakramencie podczas procesji oraz wypraszania za wstawiennictwem Matki Bożej Fatimskiej pokoju w świecie, Polsce, rodzinach.

Na zakończenie Liturgii poprowadzono wokół rynku nowomiejskiego procesję eucharystyczną z Monstrancją Fatimską.

2017-07-26 10:53

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Monstrancja Lumen Gentium – darem wdzięczności za stulecie niepodległości

[ TEMATY ]

Kraków

Wawel

monstrancja

100‑lecie niepodległości

Mazur/episkopa.pl

Katedra na Wawelu

Katedra na Wawelu

Unikatowa monstrancja Lumen Gentium przekazana zostanie 11 listopada w Katedrze Wawelskiej w trakcie uroczystej Mszy św. za ojczyznę. Monstrancja, która jest darem wdzięczności za stulecie odzyskania niepodległości, ma wysokość 130 cm i jest wykonana m.in. z unikalnych brazylijskich kryształów górskich, białego bursztynu i naturalnego koralowca. Docelowo ma trafić do Sanktuarium św. Jana Pawła II.

Monstrancję ufundowała Fundacja Aniołów Miłosierdzia, znana z akcji Most Do Nieba, która wspiera jedyne hospicjum na Litwie oraz zbiera środki na budowę pierwszego hospicjum dla dzieci w Wilnie. Fundacja w ubiegłym roku przekazała także dwie Monstrancje Fatimskie – jedną dla Fatimy, drugą dla Sanktuarium na Krzeptówkach.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Pieszo do Asyżu - cz. 3

2026-07-10 22:42

Ks. Łukasz Romańczuk

Trumna z ciałem św. Weroniki Giulliani

Trumna z ciałem św. Weroniki Giulliani

Na pielgrzymce bardzo ważną rolę pełni Msza święta. To właśnie w tej przestrzeni, w której się łączy Niebo z Ziemią, pątnicy czerpią siłę na drogę. I tak właśnie rozpoczęliśmy trzeci dzień naszej drogi - od słuchania słowa Bożego i przyjęcia Komunii świętej.

A Ewangelia dzisiaj to jak wycinek z życia św. Franciszka z Asyżu. Jezus mówi o tym, aby być roztropnym jak węże i nieskazitelnym jak gołębie oraz o tym, że posyła swoich uczniów niczym owce między wilki. Podobnie Biedaczyna z Asyżu posyłał swoich braci z Ewangelią i Chrystusową miłością, a do sułtana poszedł, nie po to, aby się z nim wykłócać, spierać, ale przede wszystkim z pokojem, miłością i prawdą na ustach, co spowodowało, że to spotkanie wyryło piętno na duszy władcy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję