Papieski odpust

Tadeusz Boniecki

[ TEMATY ]

odpust

kanonicy

Tadeusz Boniecki

Instalacji nowych kanoników, od lewej ks. Andrzeja Sternika i ks. Andrzeja Majchrzaka, dokonał bp Artur Miziński

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W święto Katedry św. Piotra 22 lutego w bazylice pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny na Górze Chełmskiej odbyły się uroczystości odpustowe. Podczas Eucharystii sprawowanej pod przewodnictwem bp. Artura Mizińskiego, sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski, miał miejsce obrzęd instalacji nowych kanoników gremialnych Kapituły Kolegiackiej. Do tego grona dołączyli ks. Andrzej Sternik, proboszcz parafii Mariackiej i dziekan dekanatu Chełm-Wschód, oraz ks. Andrzej Majchrzak, proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego.

Zimowa tradycja

Reklama

Z odpustem na Górze Chełmskiej najczęściej kojarzy się wrzesień. W uroczystość Narodzenia Najświętszej Maryi Panny do sanktuarium Matki Bożej Chełmskiej przybywa najwięcej pątników. Jednak od kiedy świątynia została podniesiona do godności bazyliki mniejszej, odpust jest obchodzony również zimą. 22 lutego wierni gromadzą się na modlitwie w intencji Ojca Świętego. Oprócz Mszy św. czas modlitwy wypełnia adoracja Najświętszego Sakramentu. Pielgrzymi w cichej rozmowie z Panem Jezusem i Jego Matką powierzają swoje troski i radości oraz wypraszają łaski potrzebne kolejnym następcom św. Piotra. Główne uroczystości odbywają się wieczorem; rozpoczyna je procesja z kopią figurki Matki Bożej Fatimskiej, upamiętniająca peregrynację sprzed 21 lat. W tym roku, podobnie jak w latach poprzednich, od kościoła pw. Rozesłania Świetych Apostołów aż do bazyliki Mariackiej poprowadził ją proboszcz i dziekan dekanatu Chełm-Zachód ks. Józef Piłat. Policja i Straż Miejska wstrzymała ruch uliczny, by procesja z Fatimską Panią bezpiecznie przeszła na Górę Chełmską. Pomimo deszczu i zimnego wiatru w tym wyjątkowym wyznaniu wiary uczestniczyło wielu wiernych, którzy płomieniami świec rozświetlali drogę figurze Matki Bożej, niesionej na ramionach przez mężczyzn z Bractwa Krzyża Świętego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kanonicy gremialni

Centralnym wydarzeniem odpustu była Msza św. sprawowana przez bp. Artura Mizińskiego. We wstępie do Liturgii proboszcz ks. Andrzej Sternik przypomniał, że kościół Mariacki już od 29 lat nosi tytuł bazyliki mniejszej, a maryjna procesja zainaugurowała chełmskie obchody 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie. Ważnym punktem uroczystości była instalacja nowych kanoników. Dziekan Chełmskiej Kapituły Kolegiackiej ks. prał. Tadeusz Kądziołka poinformował, że w grudniu ubiegłego roku abp Stanisław Budzik mianował dwóch kapłanów kanonikami gremialnymi. – Nominacja jest wdzięcznością Kościoła w Lublinie wobec kapłanów za ich gorliwą pracę i znakiem docenienia tego wszystkiego, co Pan Bóg poprzez ich talenty chce przekazać ludowi Bożemu; jest też zaproszeniem do jeszcze gorliwszej pracy i posługi kapłańskiej oraz wezwaniem do dobrego przykładu życia kapłańskiego – wyjaśniał ks. Kądziołka. Przypomniał, że do Kapituły Chełmskiej należy obecnie ponad 100 kapłanów; wśród nich 12 kanoników gremialnych i ponad 90 kanoników honorowych. W trakcie ceremonii nowi kanonicy gremialni ks. Andrzej Sternik i ks. Andrzej Majchrzak w obecności bp. Artura Mizińskiego złożyli wyznanie wiary i przysięgę wierności oraz otrzymali dystynktorium, czyli krzyż kanonicki będący symbolem jedności z Kapitułą Kolegiacką.

Pytanie o wiarę

W homilii bp Artur Miziński mówił o prymacie św. Piotra i jego sukcesorów w Kościele. Przywołał pytanie Jezusa za kogo ludzie Go uważają i odpowiedź Piotra: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga Żywego”. – Tym zdaniem wyraził on istotę życia i posłannictwa Chrystusa na ziemi – mówił Ksiądz Biskup. Do wiernych zaapelował o osobistą odpowiedź na pytanie Jezusa. – Czy wierzymy, że Chrystus jest Synem Bożym, Mesjaszem, jedynym i prawdziwym Odkupicielem; że nas kocha i umarł za nas na krzyżu, aby nam dać życie wieczne? Czy moglibyśmy z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że Jezus jest dla nas najważniejszy? To są pytania o wiarę, które trzeba stawiać każdego dnia – podkreślił Pasterz. Jak wyjaśniał, sprawdzianem wiary może być pokusa, aby w niedzielę zamiast do kościoła na Mszę św. pójść całą rodziną na zakupy.

Niezwykle bogaty w duchowe przeżycia wieczór odpustu papieskiego na Górze Chełmskiej zakończył Różaniec fatimski.

2017-03-08 12:54

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowi kanonicy

Niedziela sosnowiecka 19/2016, str. 3

Piotr Lorenc

[ TEMATY ]

kanonicy

Piotr Lorenc

Nowi kanonicy z bp. Grzegorzem Kaszakiem

To że Sosnowiecka Kapituła Katedralna ma nowych kanoników wiadomo było od Wielkiego Czwartku, kiedy bp Grzegorz Kaszak ogłosił nazwiska kapłanów podniesionych do tej zaszczytnej godności. Natomiast instalacja nowych kanoników odbyła się 27 kwietnia w bazylice katedralnej w Sosnowcu. Nabożeństwu przewodniczył bp Grzegorz Kaszak, zaś nowych kanoników przedstawił i przyjmował ks. kan. Jan Gaik – prepozyt Sosnowieckiej Kapituły Katedralnej.

CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

Benedykt XVI - papież

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem

CZYTAJ DALEJ

USA: Konsulat Generalny RP w Nowym Jorku i pomnik Jana Karskiego oblane czerwoną farbą

2026-05-30 19:04

PAP

[ TEMATY ]

Stany Zjednoczone

Adobe Stock

Niezidentyfikowany sprawca oblał czerwoną farbą pomnik Jana Karskiego oraz drzwi i fragment elewacji Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku. Konsul generalny Mateusz Sakowicz w sobotę w rozmowie z PAP określił zdarzenie jako „akt wandalizmu, który należy jednoznacznie potępić”.

Do incydentu doszło w piątek w godzinach porannych. Konsul podkreślił, że sprawa jest traktowana priorytetowo w kategoriach bezpieczeństwa placówki. – Właściwe służby we współpracy z nami się tym zajmują. To jest obecnie jeden z naszych najważniejszych priorytetów – zaznaczył.

CZYTAJ DALEJ

Reklama