Niedziela Miłosierdzia Bożego jest w Kościele katolickim świętem obchodzonym w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Święto to ustanowił w 2000 r. papież Jan Paweł II.
Właśnie w Niedzielę Miłosierdzia Bożego odbywa się kanonizacja Jana XXIII i Jana Pawła II. Szczególnie kanonizacja Jana Pawła II będzie wydarzeniem, bardzo ważnym, historycznym dla Polski i polskiego Kościoła. Papież Polak zostanie ogłoszony świętym i to w bardzo krótkim czasie po śmierci (zaledwie 9 lat).
Jan Paweł II to nie tylko wielka postać historyczna, ale także nasz wielki orędownik w Niebie. Dla mnie kanonizacja Jana Pawła II będzie również bardzo ważnym wydarzeniem, tak jak dzień 29 marca 2000 r. Tego dnia spotkała mnie wielka łaska i szczęście uczestniczenia w audiencji indywidualnej na Placu Świętego Piotra i trzymania Jana Pawła II za rękę. Powiedziałam Ojcu Świętemu, że mam córkę, która urodziła się w 10. rocznicę pontyfikatu. Papież popatrzył na mnie swoimi ciepłymi, łagodnymi oczami, uśmiechnął się i chwytając mnie za brodę, powiedział: „No to pięknie”, zostało to uwiecznione przez papieskiego fotografa. Zostanie to na zawsze w mojej pamięci.
Dziękuję Bogu za to wzruszające spotkanie i bliskość Ojca Świętego. To wydarzenie jeszcze bardziej umocniło mnie duchowo, modlitewnie, pomagało pokonywać życiowe przeciwności, odmieniło moje życie. Przyczyniło się do mojego włączenia się w działalność na rzecz mojej parafii pw. Ducha Świętego w Hrubieszowie. W Niedzielę Miłosierdzia Bożego – 27 kwietnia, mogę powiedzieć: rozmawiałam ze św. Janem Pawłem II, trzymałam Świętego za rękę! To wielkie szczęście. Wiara czyni cuda! Bogu niech będą dzięki za wszystko!
Agnieszka Bolewska-Iwaniuk: – Dzień Podlasia, upamiętniający wizytę św. Jana Pawła II w Drohiczynie w 1999 r., należy już do przeszłości, jednak tegoroczna pamiątka tego wydarzenia zapisze się na trwałe w historii naszego Muzeum Diecezjalnego, któremu patronuje największy z rodu Polaków. Na kilka dni przed uroczystościami rocznicowymi została odnaleziona szata liturgiczna, w której niemal 50 lat temu Ojciec Święty, jeszcze jako kard. Wojtyła, celebrował nabożeństwo w katedrze drohiczyńskiej. Tego niezwykłego odkrycia dokonał ks. Zenon Czumaj, dyrektor Muzeum Diecezjalnego i Archiwum Diecezji w Drohiczynie. Jak to się stało?
Leon XIV spotkał się w bazylice MB Królowej Afryki z przedstawicielami niewielkiej wspólnoty katolickiej
Na zakończenie pierwszego dnia pielgrzymki do Algierii, Leon XIV spotkał się w bazylice MB Królowej Afryki z przedstawicielami niewielkiej wspólnoty katolickiej. W pełnym ojcowskiej serdeczności przemówieniu, przypominał o „rzeszy świadków”, którzy ich poprzedzili na tych ziemiach, o których pamięć zobowiązuje do bycia „wiarygodnymi znakami komunii, dialogu i pokoju”. Podkreślił też, że pielęgnowane przez nich braterstwo z muzułmanami jest ważnym znakiem w zwaśnionym świecie.
Leon XIV spotkał się z algierskimi katolikami w świątyni, która symbolicznie streszcza w sobie historię i teraźniejszość tej niewielkiej wspólnoty. Z jednej strony znajdują się w niej relikwie wielu świętych i błogosławionych, związanych na przestrzeni wieków z Afryką Północną. Z drugiej zaś wielki napis w apsydzie: „Matko Boża Afryki, módl się za nami i za muzułmanami” – fragment mozaiki, wykonanej przez muzułmańskiego artystę – przypomina, że tutejsza wspólnota, choć stanowi ogromną mniejszość (obecnie to ok. 9 tys. katolików na blisko 47 mln mieszkańców) powołana jest do budowania braterstwa, świadczenia o wierze i pamięci w modlitwie wbrew podziałom i konfliktom. To właśnie moc budowanego na wierze braterstwa, jakie może łączyć chrześcijan i muzułmanów, było jednym z głównych przesłań papieskiego przemówienia, które do algierskich katolików Papież skierował „z wielką radością i ojcowską serdecznością”.
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą. Gdy podczas wspólnego składania świadectwa ks. Mirosław przedstawił go jako boksera, on określił siebie jako pięściarz, bo „bokser to pies”, a on wreszcie zrozumiał, że jest wartościowym człowiekiem. To w skrócie historia Sylwka, jednego z domowników wspólnoty „Betlejem”, którą w 1996 r. założył ks. Mirosław Tosza. To miejsce, gdzie wielu byłych bezdomnych, podobnie jak Sylwek, odkrywa swoją wartość i ludzką godność. 14 kwietnia w Polsce obchodzimy Dzień Ludzi Bezdomnych. Trwamy też w Tygodniu Miłosierdzia.
Ks. Mirosław Tosza jako 19-latek świadomie nawrócił się dzięki Wspólnotom „Wiara i Światło”, które posługują ludziom ubogim, niepełnosprawnym intelektualnie, a w których prace się zaangażował. „Mój pierwszy kontakt z Ewangelią to nie była Ewangelia czytana i medytowana, tylko odgrywana w scenkach rodzajowych, w których graliśmy z niepełnosprawnymi na obozach. Poznawałem Ewangelię w ten sposób, że musiałem się wcielić w jakąś z ról, na przykład sługi na weselu w Kanie Galilejskiej, więc dla mnie poniekąd to środowisko ubogich było środowiskiem naturalnym” - opowiedział ks. Tosza, mówiąc o początkach swojej pasji do pracy z bezdomnymi i ubogimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
